Znaczenie praktyki-i-przebudzenia

Na przełomie okresu Edo (1600-1868) i ery Meiji (1868-1912) buddyzm instytucjonalny w Japonii musiał stawić czoło najsilniejszemu atakowi w swej dotychczasowej historii. W rezultacie doprowadziło to do całkowitej reorganizacji struktur religijnych i zupełnie nowych relacji ze świecką częścią społeczeństwa. Wewnętrzna słabość, polityczne prześladowanie, brak popularności wśród społeczeństwa oraz konieczność ustosunkowania się do coraz szybciej rozwijającego się chrześcijaństwa – spowodowały, że różne odłamy religii buddyjskiej ...